لاله برزگر، متولد ۱۳۵۹ در تهران، فیلمساز، نویسنده و نقاش است. او از سال ۱۳۷۷ با گذراندن دوره‌ی فیلمسازی در انجمن سینمای جوانان ایران، اولین فیلم‌های کوتاه خود را ساخت و در سال ۱۳۷۹ وارد دانشگاه هنر سوره شد و در سال ۱۳۸۴ کارشناسی کارگردانی فیلم را به پایان رساند. بین سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷، علاوه بر فعالیت در زمینه کارگردانی، به تدریس عناصر سینما در انجمن سینمای جوانان ایران پرداخت. در سال ۱۳۸۸، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه خود را با عنوان «زن نازنین» منتشر کرد. او از سال ۱۳۸۶ عضو انجمن فیلم کوتاه ایران (ISFA) است و بین سال‌های ۳۸۸ تا ۱۳۹۰ به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران جشنواره فیلم خانه سینما فعالیت داشت. در سال ۱۳۹۰ برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و در آکادمی هنرهای رسانه‌ای کلن فوق لیسانس کارگردانی فیلم را در سال ۱۳۹۴ دریافت کرد. او همچنین در سال ۱۳۹۶ به عنوان عضو هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور داشت. لاله علاوه بر فیلمسازی، نقاشی می‌کند و از سال ۱۳۸۷ در چندین نمایشگاه گروهی شرکت داشته و دو نمایشگاه انفرادی برگزار کرده است. او از سال ۱۳۸۶ در جشنواره‌های بین‌المللی فیلم کوتاه مانند اوپسالا، بوسان و درسدن حضور فعال داشته است. از آثار کوتاه او می‌توان به «پایان زمستان»، «پنهان»، «بخارای من» و «سبز-خاکستری» اشاره کرد که در جشنواره‌های بین‌المللی به نمایش درآمدند. در سال ۱۳۹۳، فیلم کوتاه «روزهای نیامده» را در آلمان ساخت که در چندین جشنواره معتبر جهانی به نمایش درآمد و از سوی هیئت ارزیابی فیلم ویسبادن آلمان دیپلم افتخار دریافت کرد. اولین فیلم بلند او، «دومینو»، تولید مشترک ایران و آلمان بود که در ایران ساخته شد. این فیلم در سال 1399 در چهل یکمین جشنواره فیلم ماکس افولز و در سال 98 در جشنواره بین‌المللی فیلم هوف نمایش داده شد و برای جایزه طلایی هوف و جایزه استعداد نوین سینمای آلمان نامزد شد. در سال 1400 دومینو جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را از جشنواره فیلم برمن آلمان دریافت کرد.  آخرین فیلم او، «بی بازگشت ( با عنوان جدید" دانه های به"» حمایت تولید از سوی Nordmedia – Film- und Mediengesellschaft Niedersachsen/Bremen mbH دریافت کرده است. این فیلم اولین فیلم بلند او در آلمان با یک تیم آلمانی و به زبان آلمانی است.